توجه در طراحی فن های سانتریفیوژ

فن های سانتریفیوژ هنگام طراحی باید به نکات زیر توجه کنند:

(1) انتخاب زاویه خروجی تیغه: زاویه خروجی تیغه یکی از پارامترهای هندسی اصلی است که ابتدا در طراحی انتخاب می شود. به منظور تسهیل کاربرد، تیغه ها معمولاً به این موارد طبقه بندی می شوند: تیغه های منحنی عقب قوی، تیغه های قوس خمیده به عقب، تیغه های مستقیم خمیده به عقب، تیغه های ایرفویل خمیده به عقب. تیغه های خروجی شعاعی، تیغه های مستقیم شعاعی.

(2) انتخاب منطقی نوع تیغه: برای فن های معمولی با سرعت معین، ضریب فشار پروانه عقب کوچکتر است، قطر پروانه بزرگتر است و راندمان آن بیشتر است. برعکس برای پروانه جلو صادق است.

(3) انتخاب ابعاد بیرونی پیچک: ابعاد بیرونی پیچک باید تا حد امکان کوچک باشد. برای فن های با سرعت خاص بالا می توان از شکل حلزون کوتاه شده و برای فن های با سرعت خاص پایین معمولاً از شکل حلزون استاندارد استفاده کرد. گاهی اوقات برای کاهش سایز ولوت، سرعت خروجی پیچ بیشتر از سرعت ورودی فن است و از دیفیوزر خروجی برای افزایش مقدار فشار استاتیکی آن استفاده می شود.

(4) انتخاب تعداد پره ها: در یک فن گریز از مرکز، افزایش تعداد پره های پروانه می تواند فشار نظری پروانه را افزایش دهد، زیرا می تواند تأثیر جریان گردابی نسبی را کاهش دهد. اما افزایش تعداد پره ها باعث افزایش تلفات اصطکاک کانال پروانه می شود که باعث کاهش فشار واقعی فن و افزایش مصرف انرژی می شود. بنابراین برای هر نوع پروانه تعدادی تیغه وجود دارد. تعداد مشخصی از تیغه هایی که باید تعیین شود، گاهی اوقات با توجه به تجربه طراح تعیین می شود.

(5) انتخاب ضریب فشار کامل: هنگام طراحی یک فن سانتریفیوژ، فشار واقعی همیشه از قبل داده می شود. در این حالت باید ضریب فشار کامل انتخاب شود.

(6) تعیین ابعاد هندسی اصلی ورودی و خروجی پروانه گریز از مرکز: پروانه عنصری است که فن به انرژی گاز منتقل می کند، بنابراین طراحی آن تأثیر زیادی بر روی فن دارد. اینکه آیا ساختار اصلی پروانه را می توان به درستی تعیین کرد، نقش کلیدی در پارامترهای عملکرد اثر فن گریز از مرکز بازی می کند. این شامل فناوری کلیدی طراحی فن گریز از مرکز - طراحی تیغه است. نکته کلیدی در طراحی تیغه نحوه تعیین زاویه خروجی تیغه است.

www.jnblower.com