توسعه و استفاده از فن های گریز از مرکز

طبق داده‌های مربوطه، در اوایل قبل از میلاد، ساخت و استفاده ساده از آسیاب‌های بادی بدنه چوبی مشابه فن‌های گریز از مرکز مدرن وجود داشت. اصل کار آنها اساساً یکسان است. غیرقابل انکار است که پیشرفت و توسعه ای که فن گریز از مرکز می تواند به دست آورد، ارتباط نزدیکی با تولید آسیاب بادی دره بدنه چوبی و تکامل و توسعه بعدی آن دارد. آسیاب بادی دره بدنه چوبی را نیز می توان به عنوان مبتکر فن گریز از مرکز در نظر گرفت.

با این حال، ظاهر واقعی فن گریز از مرکز در سال 1862 توسط گوبل بریتانیا اختراع شد. در آن زمان پروانه و بدنه ای که او طراحی کرد متحدالمرکز بود، بدنه آن از آجر بود و پروانه چوبی از تیغه های مستقیم به عقب استفاده می کرد، اما راندمان استفاده از آن در آن زمان تنها حدود 40 درصد بود. در تهویه معدن استفاده می شود. تا سال 1880، مردم یک فن سانتریفیوژ با محفظه حلزونی و پره های خمیده به سمت عقب طراحی می کردند که می توانست برای هوای خروجی معدن استفاده شود و ساختار بسیار عالی تر از قبل بود.

از سال 1892 تا 2000، کشورهای سراسر جهان با توجه به محیط‌های کاربری مختلف، پیشرفت‌های دقیق‌تری در فن‌های سانتریفیوژ انجام دادند و انواع پیشرفته‌تر، کاربردی‌تر و انواع فن‌های گریز از مرکز را تشکیل دادند.

در سال 2002، فن سانتریفیوژ ضد انفجار کشور من به طور گسترده در زمینه های شیمیایی، نفت، ماشین آلات و سایر زمینه ها استفاده شد و همچنین در همان زمان توسعه یافت. فن های گریز از مرکز نیز معمولاً تجهیزات تولید کمکی در شرکت های فرآوری سنگ مورد استفاده قرار می گیرند که عمدتاً در دستگاه های تهویه و حذف گرد و غبار مانند جمع کننده گرد و غبار سیکلون و جمع کننده گرد و غبار کیسه ای در فرآیندهای برش و سنگ زنی سنگ استفاده می شود. . ، برای تضمین محیط تولید پاک و حفظ سلامت جسمی و روانی تولیدکنندگان.

در واقع، در فرآیند توسعه فن‌های گریز از مرکز، نه تنها این دستاوردها، بلکه داستان‌های زیادی پشت دستاوردها وجود دارد. بنابراین، از توسعه آن، آنچه را که ما متوجه می شویم نه تنها عظمت خرد بشری، بلکه جادوی توسعه تاریخی است.

www.jnblower.com